صفحه اصلی / روانشناسی / همسرداری / زمان های ممنوع برای قضاوت
mseza6

زمان های ممنوع برای قضاوت

زمان های ممنوع برای قضاوت

وقتی توقع زیاد زن و شوهر به مانعی برخورد می‌کند، بی تامل همسر خود را مقصر معرفی می‌کنند و به زندگی مشترکشان عیب و ایراد می‌گیرند و به اتکای یک ذهن خوانی تعیین تقصیر می‌کنند: «معلوم می‌شود که زن اصیلی نیست» و یا «این رفتار شوهرم نشان می دهد که چقدر از من متنفر است».
با این طرز تلقی، زن یا شوهری که احساساتش جریحه‌دار شده یا همسرش را آماج تهاجم قرار می‌دهد و یا از او فاصله می‌گیرد، در این موقعیت همسر مورد تهاجم قرار گرفته که خود را مستوجب مجازات نمی‌داند، در مقام تلافی حمله را با حمله متقابل جواب می‌دهد و با او هم به سهم خود از همسرش فاصله بیشتری می‌گیرد. در نتیجه سلسله حملات بسته‌ای از تلافی و تلافی به مثل شروع می‌شود که بر سایر زمینه‌های ارتباطی میان زن و شوهر تاثیر نامساعد می‌گذارد.
زن و شوهر بی‌آنکه متوجه سوء‌تفاهم باشند، گناه را به خود خواهی یا بی نزاکتی همسر خود نسبت می‌دهند و متوجه نیستند برداشت اشتباهی که از همسرشان دارند، علت اصلی گرفتاری آنهاست.
این طرز برخورد با انگیزه‌های همسر خطرناک است زیرا خیلی ساده نمی‌توانیم ذهن اشخاص را بخوانیم. مثلا خانم نمی‌دانست که همسرش به خاطر زیان مالی ناراحت بوده و می‌خواسته که موضوع را با او در میان بگذارد. و چون او با عصبانیت و دلخوری اتاق را ترک کرده بود، فرصت اطلاع از کم و کیف مطلب را نیافته بود، فرض را بر این گذاشته بود که شوهرش چون در کارهای خود فرو رفته، به او توجهی ندارد.

با عشق بنگرید
اما رفتار عصبی خانم برای همسرش معانی مختلفی داشت: «بی‌جهت از من عصبانی شده» و «باز هم ثابت شد که به احساسات من بی‌توجه است». این توضیحات بر شدت احساس دلخوری او اضافه کرد. از سوی دیگر، مشغله‌های ذهنی وی بر عمیق‌تر شدن فاصله میان او و همسرش تاثیر گذارد. در گذشته، وقتی خانم به خاطر یک حادثه یا نقطه‌نظر تازه‌ای به هیجان می‌آمد، همسرش بی‌آنکه با او در این هیجان سهیم شود به تحلیل برداشت‌های او می‌نشست.
این نوع سوء تفاهم و ذهن خوانی متقابل، بی‌آنکه زن و شوهر لزوماً بدانند در روابط اغلب آنها وجود دارد. زن و شوهر بی‌آنکه متوجه سوء‌تفاهم باشند، گناه را به خود خواهی یا بی نزاکتی همسر خود نسبت می‌دهند و متوجه نیستند برداشت اشتباهی که از همسرشان دارند، علت اصلی گرفتاری آنهاست.
گرچه مطالب متعددی در زمینه تجلی خشم در روابط زن و شوهر به نگارش درآمده و راه‌هایی برای برخورد با آن پیشنهاد گردیده، توجه لازم به سوء تعبیرهای اشتباه که اغلب زمینه‌ساز عصبانیت است، ضروری است. در زمینه رضایت از زندگی زناشویی، برداشت زن یا شوهر از رفتار یکدیگر، بیش از خود رفتار حائز اهمیت است.
وقتی مایوس هستیم، دستگاه ذهن ما معنای رفتار دیگران را یا به درستی تفسیر نمی‌کند و یا آن را به مبالغه می‌گیرد و تصویری منفی از آنها بوجود می‌آورد.
برای اجتناب از این قبیل سوء تفاهم‌ها در زندگی زناشویی باید به نقش عملکرد ذهن به هنگام افسردگی و عصبانیت توجه کرد. در اغلب موارد، وقتی مایوس هستیم، دستگاه ذهن ما معنای رفتار دیگران را یا به درستی تفسیر نمی‌کند و یا آن را به مبالغه می‌گیرد و تصویری منفی از آنها بوجود می‌آورد. آنگاه به اتکای همین سوء تعبیرها به تصویر منفی که حاصل ذهن خود ماست یورش می‌بریم.
در آن لحظه بخصوص کمتر می اندیشیم که ممکن است قضاوت منفی ما اشتباه باشد؛ و هرگز به ذهنمان نمی‌رسد که در واقع به تصویر مخدوشی حمله می‌کنیم. برای مثال خانم متاثر از رفتار شوهرش او را مرد بی‌احساسی تلقی کرده بود که به دیگران بها نمی‌دهد. هم زمان، او نیز خود به نظر همسرش زنی عصبی و بی منطق رسیده بود. در این شرایط، هر گاه یکی از آنها رفتاری برخلاف میل دیگری صورت می‌داد، افکار منفی ایجاد شده، اسباب کدورت و عصبانیت بیشتری را فراهم می‌ساخت.این جمله معروف و مشهور است: این وقایع نیستند که افکار ما را می سازند بلکه برداشت و تفسیر و نگرش ما از آنهاست. بنابراین در شرایطی می توان به مسائل خوش بینانه تر نگاه کرد و برای رفتار های دیگران دلایل زیباتر و آرامش بخش تری را در نظر داشت چرا با بد بینی و سوء ظن روابط خود را تخریب کنیم و …

برگرفته از کتاب “عشق هرگز کافی نیست” با اندکی تصرف

image_pdfimage_print

درباره مسلم داودی نژاد

مسلم داوودی نژاد مولف و پژوهشگر استاد روانشناسی و طب اسلامی، مدرس همایش های ملی و بین المللی است. کتاب و محصولات: سبک زندگی اسلامی با رویکرد ارزش های ایرانی اسلامی در راستای فرمایشات مقام معظم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری